Archiwum poglądowe · treści historyczneAktualna strona OZZPIW ↗
Materiały archiwalne

Projekt Ustawy

PROJEKT

USTAWA

z dnia …………………… 2016 r.

o Państwowej Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności

Art. 1. Ustawa określa organizację, tryb działania oraz zasady funkcjonowania Państwowej Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.

Art. 2. 1. Tworzy się Państwową Inspekcję Bezpieczeństwa Żywności, zwaną dalej „Inspekcją”.

  1. Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa.

Art. 3. 1. Do zadań Inspekcji należą sprawy dotyczące:

  1. bezpieczeństwa żywności;

  2. nadzoru nad jakością handlową żywności;

  3. ochrony zwierząt i ochrony zdrowia zwierząt;

  4. zwalczania chorób zakaźnych zwierząt;

  5. weterynaryjnej kontroli zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego;

  6. wytwarzania i stosowania pasz i pasz leczniczych;

  7. stosowania produktów leczniczych weterynaryjnych i obrotu tymi produktami;

  8. nadzoru nad identyfikacją i rejestracją zwierząt;

  9. nadzoru nad zdrowiem roślin;

  10. nadzoru nad zapobieganiem zagrożeniom związanym z obrotem i stosowaniem środków ochrony roślin;

  11. nadzoru nad wytwarzaniem, oceną i stosowaniem materiału siewnego oraz obrotu tym materiałem;

  12. nadzoru nad stosowaniem nawozów i obrotu nawozami;

  13. nadzoru nad rolnictwem ekologicznym;

  14. nadzoru nad stosowaniem produktów biobójczych przy produkcji żywności.

  1. Szczegółowe zadania Inspekcji, w zakresie spraw określonych w ust. 1, oraz sposób ich wykonywania regulują przepisy odrębne.

  2. Inspekcja wykonuje również zadania nieobjęte zakresem spraw określonych w ust. 1, jeżeli odrębnych przepisy szczególne tak stanowią.

Art. 4. 1. W celu realizacji zadań Inspekcja przeprowadza badania laboratoryjne w zakresie określonym w przepisach odrębnych.

  1. Badania laboratoryjne przeprowadzają:
  1. laboratoria Inspekcji;

  2. krajowe laboratoria referencyjne w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej;

  1. W przypadkach, gdy laboratoria Inspekcji nie prowadzą określonych badań laboratoryjnych, badania takie mogą, na podstawie decyzji właściwego organu Inspekcji, przeprowadzać inne laboratoria.

  2. W celu realizacji zadań Inspekcji, badania laboratoryjne mogą, na podstawie decyzji właściwego organu Inspekcji, przeprowadzać inne, niż wymienione w ust. 2 pkt 1, laboratoria, jeżeli jest to uzasadnione przyczynami organizacyjnymi lub finansowymi.

  3. Krajowe laboratoria referencyjne sprawują nadzór nad jakością badań wykonywanych w laboratoriach, o których mowa w ust. 2 pkt 1, ust. 3 i 4.

  4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

  1. organizację laboratoriów, o których mowa w ust. 2 pkt 1,

  2. wykaz laboratoriów referencyjnych, których mowa w ust. 2 pkt 2 i zakres wykonywanych przez nie badań,

  3. warunki jakie powinny spełniać laboratoria wymienione w ust. 3 i 4 - mając na względzie właściwe przepisy Unii Europejskiej oraz potrzebę zapewnienia rzetelności badań związanych z wykonywaniem zadań Inspekcji.

Art. 5. Organami Inspekcji są:

  1. Główny Inspektor Bezpieczeństwa Żywności, zwany dalej „Głównym Inspektorem”;

  2. wojewódzki inspektor bezpieczeństwa żywności, zwany dalej wojewódzkim inspektorem”;

  3. powiatowy inspektor bezpieczeństwa żywności, zwany dalej powiatowym inspektorem”;

  4. graniczny inspektor bezpieczeństwa żywności, zwany dalej granicznym inspektorem”.

Art. 6. 1. Inspekcją kieruje Główny Inspektor, będący centralnym organem administracji rządowej, podległym ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa.

  1. Głównego Inspektora powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek

ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Art. 7. 1. Główny Inspektor kieruje Inspekcją przy pomocy zastępców Głównego Inspektora, powoływanych i odwoływanych, na jego wniosek, przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

  1. Głównym Inspektorem oraz jego zastępcą może być osoba, która:
  1. posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

  2. jest obywatelem polskim;

  3. korzysta z pełni praw publicznych;

  4. nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

  5. posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej trzyletni staż pracy na stanowisku kierowniczym.

  1. Zastępcy Głównego Inspektora powinni spełniać, oprócz warunków określonych w ust. 2, również inne wymagania, jeżeli z odrębnych przepisów Unii Europejskiej lub przepisów krajowych, lub umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną wynika obowiązek posiadania określonych kwalifikacji lub uprawnień w dziedzinach przez nich nadzorowanych.

  2. Powołanie na stanowisko Głównego Inspektora i jego zastępcy jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

Art. 8. 1. Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu Bezpieczeństwa Żywności, zwanego dalej „Głównym Inspektoratem”.

  1. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze zarządzenia, statut Głównego Inspektoratu.

  2. Statut Głównego Inspektoratu określa w szczególności organizację Głównego Inspektoratu, w tym rodzaje komórek organizacyjnych wchodzących w jego skład.

Art. 9. 1. Do zadań Głównego Inspektora należy:

  1. ustalanie ogólnych kierunków działania Inspekcji i wydawanie instrukcji określających sposób jej postępowania w zakresie realizacji zadań Inspekcji;

  2. wydawanie wytycznych i poleceń określających sposób postępowania innych organów Inspekcji, w tym w zakresie stosowania przepisów Unii Europejskiej lub sposobu realizacji celów w nich wyrażonych;

  3. dokonywanie oceny i analiz sytuacji w obszarach objętych zakresem działania Inspekcji;

  4. kontrolowanie i koordynowanie wykonywania zadań przez wojewódzkich inspektorów,

powiatowych inspektorów i granicznych inspektorów;

  1. określanie sposobów współdziałania Inspekcji z innymi organami administracji publicznej w zakresie realizacji jej zadań;

  2. prowadzenie Krajowego Punktu Kontaktowego w ramach sieci systemu RASFF w zakresie należącym do zadań Inspekcji;

  3. prowadzenie Krajowego Punktu Kontaktowego do spraw zafałszowania żywności w ramach systemu AAC;

  4. prowadzenie Punktu Kontaktowego Komisji Kodeksu Żywnościowego FAO/WHO oraz koordynacja udziału w pracach tej Komisji;

  5. prowadzenie punktu kontaktowego do spraw zafałszowania żywności;

  6. współpraca lub uczestnictwo w pracach międzynarodowych organizacji, komitetów i grup roboczych w zakresie zadań realizowanych przez Inspekcję;

  7. uzgadnianie z właściwymi organami innych państw warunków eksportu zwierząt, roślin, pasz i żywności;

  8. nadzór nad laboratoriami Inspekcji;

  9. nadzór nad działaniem systemów informatycznych utworzonych i użytkowanych przez Inspekcję;

  10. reprezentowanie Inspekcji na zewnątrz;

  11. inicjowanie i organizowanie szkoleń oraz doskonalenia zawodowego pracowników Inspekcji;

  12. wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.

  1. Główny Inspektor może powoływać rady i zespoły o charakterze opiniodawczo-doradczym w sprawach należących do zadań Inspekcji.

  2. Główny Inspektor składa, do dnia 31 maja, ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdanie z realizacji zadań Inspekcji w roku ubiegłym.

Art. 10. 1. Tworzy się Narodową Radę Naukową Bezpieczeństwa Żywności, zwaną dalej „Radą”.

  1. Do zadań Rady należy:
  1. opracowywanie podstaw naukowych i założeń analizy ryzyka;

  2. opiniowanie rocznych planów kontroli, z uwzględnieniem możliwości kadrowych Inspekcji oraz potencjału badawczego laboratoriów;

  3. opiniowanie projektów wieloletnich programów badawczych instytutów prowadzących działalność naukową w zakresie związanym z zadaniami Inspekcji;

  4. opracowywanie stanowisk oraz opinii naukowych w sprawach dotyczących działalności Inspekcji, przedstawianych przez Głównego Inspektora.

  1. Rada liczy 20 członków.

  2. Kadencja Rady trwa 4 lata.

  3. Członków Rady powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób posiadających tytuł naukowy w stopniu co najmniej doktora, wyróżniających się wiedzą oraz doświadczeniem zawodowym w dziedzinie spraw należących do zadań Inspekcji, na wniosek:

  1. ministra właściwego do spraw rolnictwa - 7 członków;

  2. ministra właściwego do spraw zdrowia – 7 członków;

  3. ministra właściwego do spraw gospodarki – 1 członka;

  4. ministra właściwego do spraw środowiska – 1 członka;

  5. ministra właściwego do spraw rybołówstwa – 1 członka;

  6. ministra właściwego do spraw wewnętrznych – 1 członka;

  7. ministra właściwego do spraw obrony narodowej – 1 członka;

  8. ministra właściwego do spraw rozwoju – 1 członka.

  1. Członkowie Rady wybierają ze składu Rady przewodniczącego i sekretarza.

  2. Przewodniczący Rady może zapraszać na jej posiedzenia osoby niebędące członkami Rady, posiadające wiedzę lub doświadczenie zawodowe w dziedzinie spraw należących do zadań Inspekcji.

  3. Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu. Regulamin Rady zatwierdza Główny Inspektor.

  4. Przewodniczący Rady składa Prezesowi Rady Ministrów, do dnia 31 maja, roczne sprawozdanie ze swojej działalności za rok poprzedni.

  5. Członkom Rady przysługuje zwrot kosztów przejazdu i zakwaterowania oraz diety na warunkach stosowanych przy podróżach służbowych pracowników zatrudnionych w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej i określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77⁵ § 2 Kodeksu pracy.

  6. Koszty obsługi administracyjno-biurowej Rady oraz zwrot kosztów i diet, o których mowa w ust. 10, są pokrywane z budżetu państwa ze środków będących w dyspozycji Głównego Inspektora.

Art. 11. 1. Wojewódzki inspektor podlega Głównemu Inspektorowi.

  1. Wojewódzkiego inspektora powołuje i odwołuje Główny Inspektor.

  2. Wojewódzkim inspektorem może być osoba, która:

  1. posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

  2. jest obywatelem polskim;

  3. korzysta z pełni praw publicznych;

  4. nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

  5. posiada co najmniej czteroletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni staż pracy na stanowisku kierowniczym.

  1. Wojewódzki inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektoratu bezpieczeństwa żywności, zwanego dalej „wojewódzkim inspektoratem”.

  2. Wojewódzki inspektor kieruje wojewódzkim inspektoratem przy pomocy zastępców wojewódzkiego inspektora, powoływanych i odwoływanych, na jego wniosek, przez Głównego Inspektora spośród osób spełniających wymagania, o których mowa w ust. 3.

  3. Do zastępców wojewódzkiego inspektora stosuje się odpowiednio art. 7 ust. 3.

  4. Powołanie na stanowisko wojewódzkiego inspektora i jego zastępcy jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

  5. Wojewódzki inspektor:

  1. ustala kierunki działania i wydaje instrukcje, określające sposób postępowania powiatowych inspektorów na obszarze województwa, oraz kontroluje sposób wykonywania przez nich zadań Inspekcji;

  2. dokonuje oceny i analizy sytuacji w obszarach objętych zakresem działania Inspekcji, na terytorium swojej właściwości;

  3. nadzoruje, na obszarze województwa, działanie systemów informatycznych utworzonych i użytkowanych przez Inspekcję;

  4. nadzoruje, na obszarze województwa, pracę laboratoriów Inspekcji;

  5. wykonuje inne zadania określone w przepisach odrębnych.

Art. 12. 1. Powiatowy inspektor podlega wojewódzkiemu inspektorowi.

  1. Powiatowy inspektor należy do wyższych stanowisk w służbie cywilnej.

  2. Powiatowy inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy powiatowego inspektoratu bezpieczeństwa żywności, zwanego dalej „powiatowym inspektoratem”.

  3. Powiatowy inspektor kieruje powiatowym inspektoratem przy pomocy zastępców powiatowego inspektora.

  4. Zastępcy powiatowego inspektora należą do wyższych stanowisk w służbie cywilnej.

  5. Do zastępców powiatowego inspektora, poza wymaganiami określonymi w przepisach o służbie cywilnej, stosuje się odpowiednio art. 7 ust. 3.

  6. Powołanie na stanowisko powiatowego inspektora i jego zastępcy jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

Art. 13. 1. Graniczny inspektor podlega Głównemu Inspektorowi.

  1. Graniczny inspektor należy do wyższych stanowisk w służbie cywilnej.

  2. Graniczny inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy granicznego inspektoratu bezpieczeństwa żywności, zwanego dalej „granicznym inspektoratem”. W ramach granicznego inspektoratu funkcjonują graniczne posterunki kontroli, zatwierdzane na podstawie przepisów odrębnych.

  3. Graniczny inspektor kieruje granicznym inspektoratem przy pomocy zastępcy granicznego inspektora.

  4. Zastępca granicznego inspektora należy do wyższych stanowisk w służbie cywilnej.

  5. Do granicznego inspektora lub zastępcy granicznego inspektora, poza wymaganiami określonymi w przepisach o służbie cywilnej, stosuje się odpowiednio art. 7 ust. 3.

  6. Powołanie na stanowisko granicznego inspektora i jego zastępcy jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

Art. 14. 1. Zadania organów Inspekcji wykonują:

  1. osoby zatrudnione w Inspekcji;

  2. lekarze weterynarii albo inne osoby, wyznaczeni do wykonywania określonych czynności na zasadach określonych w przepisach odrębnych;

  1. Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji.

  2. Lekarze weterynarii zatrudnieni w jednostkach organizacyjnych Inspekcji oraz lekarze weterynarii, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są urzędowymi lekarzami weterynarii.

  3. Zadania i czynności zatwierdzonego lekarza weterynarii w rozumieniu przepisów Unii Europejskiej określone w przepisach odrębnych wykonuje urzędowy lekarz weterynarii.

Art. 15. 1. Organy Inspekcji, przy wykonywaniu swoich zadań, współpracują z właściwymi organami administracji rządowej, jednostkami samorządu terytorialnego oraz organami samorządów zawodowych.

  1. Właściwe służby i inspekcje współdziałają z właściwymi organami Inspekcji w zakresie wykonywania jej zadań, w szczególności przy przeprowadzaniu czynności kontrolnych lub egzekucyjnych.

  2. Główny Inspektor, w drodze porozumień zawieranych z właściwymi organami służb i inspekcji, o których mowa w ust. 2, ustala szczegółowy sposób współdziałania Inspekcji z tymi służbami i inspekcjami.

  3. Organy administracji rządowej i samorządowej, na wniosek organów Inspekcji, udostępniają im nieodpłatnie dane niezbędne do wykonywania zadań Inspekcji, w szczególności przeprowadzania kontroli oraz wydawania decyzji administracyjnych.

Art. 16. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, określi, w drodze rozporządzenia, siedziby wojewódzkich inspektoratów oraz siedziby i terytorialny zakres działania powiatowych inspektoratów i granicznych inspektorów, biorąc pod uwagę:

  1. zasadniczy podział terytorialny państwa;

  2. możliwości finansowe i organizacyjne Inspekcji;

  3. potrzebę zapewnienia realizacji zadań Inspekcji na obszarze całego kraju oraz jego granic.

  1. Zakres działania powiatowego inspektora może obejmować kilka powiatów.

  2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze zarządzenia, organizację wojewódzkich inspektoratów, powiatowych inspektoratów i granicznych inspektoratów oraz laboratoriów Inspekcji.

Art. 17. 1. Wojewódzki inspektor oraz graniczny inspektor do dnia 30 kwietnia, a na żądanie, w każdym czasie, przekazują Głównemu Inspektorowi informacje o realizacji zadań Inspekcji odpowiednio na obszarze województwa albo na obszarze objętym zakresem działania granicznego inspektora.

  1. Powiatowy inspektor do dnia 31 marca, a na żądanie, w każdym czasie, przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi informacje o realizacji zadań Inspekcji na obszarze objętym zakresem działania powiatowego inspektora.

Art. 18. Czynności wynikające ze stosunku pracy wobec:

  1. wojewódzkiego inspektora, granicznego inspektora oraz ich zastępców – wykonuje Główny Inspektor;

  2. powiatowego inspektora oraz jego zastępców – wykonuje wojewódzki inspektor.

Art. 19. 1. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach

związanych z wykonywaniem zadań Inspekcji, organem pierwszej instancji jest powiatowy inspektor, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

  1. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w postępowaniu administracyjnym, organem wyższego stopnia w stosunku do:
  1. powiatowego inspektora - jest wojewódzki inspektor;

  2. wojewódzkiego inspektora i granicznego inspektora – jest Główny Inspektor.

  1. Organ wyższego stopnia może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu działania organu niższego stopnia, jeżeli jest to uzasadnione szczególną wagą lub zawiłością sprawy. W tych przypadkach organ wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji.

  2. O podjęciu czynności, o których mowa w ust. 3, organ wyższego stopnia powiadamia organ pierwszej instancji.

  3. Organy Inspekcji mogą upoważniać pracowników Inspekcji do załatwiania spraw w ich imieniu, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.

Art. 20. 1. Szczegółowy zakres zadań, obowiązki i uprawnienia poszczególnych organów Inspekcji określają przepisy odrębne.

  1. Jeżeli przepisy odrębne nakładają obowiązek wykonania określonych zadań lub podjęcia określonych czynności przez Inspekcję, to te zadania lub czynności wykonuje powiatowy inspektor, chyba że przepisy odrębne ustanawiają właściwość innego organu Inspekcji.

  2. Jeżeli przepisy Unii Europejskiej dotyczące zakresu zadań Inspekcji nakładają obowiązek podjęcia określonych czynności lub wykonania określonych obowiązków przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwą władzę albo właściwy organ, albo określają uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwej władzy, albo właściwego organu, to te czynności, obowiązki i uprawnienia wykonuje powiatowy inspektor, chyba że przepisy ustanawiają właściwość innego organu Inspekcji.

  3. Jeżeli przepisy Unii Europejskiej nakładają obowiązek podjęcia określonych czynności lub wykonania określonych obowiązków przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwą władzę albo właściwy organ, albo określają uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwej władzy, albo właściwego organu w zakresie zadań Inspekcji dotyczących kontroli granicznej, to te czynności, obowiązki i uprawnienia wykonuje graniczny inspektor, chyba że przepisy ustanawiają właściwość innego organu Inspekcji.

  4. Jeżeli z przepisów, o których mowa w ust. 2 - 4, wynika konieczność albo możliwość ustanowienia indywidualnych obowiązków albo uprawnień adresatów tych przepisów, powiatowy inspektor albo graniczny inspektor, stosownie do swojej właściwości,

wydają w takich sprawach decyzje administracyjne.

Art. 21. 1. Jeżeli przepisy Unii Europejskiej dotyczące zakresu zadań Inspekcji nakładają na państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwą władzę albo właściwy organ obowiązek przekazywania lub wymiany informacji, składania wyjaśnień, sprawozdań lub raportów, lub dokonywania innych czynności w ramach współpracy z organami lub instytucjami Unii Europejskiej, lub innych państw członkowskich Unii Europejskiej, albo nakładają obowiązek informowania opinii publicznej w określonym zakresie, obowiązki te wykonuje Główny Inspektor, chyba że przepisy ustanawiają właściwość innego organu Inspekcji.

  1. Główny Inspektor może odmówić przekazania informacji organom lub instytucjom, o których mowa w ust. 1, lub podjęcia innych czynności, jeżeli mogłoby to stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, podając uzasadnienie tej odmowy.

  2. Do informacji, wyjaśnień, sprawozdań i raportów, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o ochronie informacji niejawnych.

Art. 22. 1. Przeprowadzając kontrole w zakresie realizacji zadań Inspekcji określonych w przepisach odrębnych, organy Inspekcji, upoważnieni przez nie pracownicy Inspekcji lub inne osoby wyznaczone do przeprowadzenia czynności związanych z kontrolą są uprawnione do:

  1. wstępu, w każdym czasie, na teren nieruchomości, do pomieszczeń, obiektów lub ich części;

  2. kontroli instalacji, urządzeń lub środków transportu;

  3. przeprowadzania niezbędnych badań i pobierania nieodpłatnie próbek do badań;

  4. żądania pisemnych lub ustnych informacji w zakresie objętym przedmiotem kontroli;

  5. żądania okazywania lub udostępniania dokumentów lub danych informatycznych w zakresie objętym przedmiotem kontroli;

  6. podejmowania innych czynności zmierzających do ustalenia stanu prawnego lub faktycznego związanego z przedmiotem kontroli.

  1. Podmioty kontrolowane mają obowiązek udostępniać nieruchomości, pomieszczenia, obiekty lub ich części, instalacje, urządzenia, środki transportu, dokumenty lub dane informatyczne, związane z przedmiotem kontroli, udzielać informacji, a także zapewnić pomoc niezbędną do wykonywania kontroli.

  2. Kontrolę przeprowadza się na podstawie imiennego upoważnienia.

  3. Z przebiegu kontroli sporządza się protokół, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Art. 23. Organy Inspekcji, upoważnieni przez nie pracownicy Inspekcji lub inne osoby wyznaczone do przeprowadzenia czynności związanych z kontrolą, w zakresie wykonywania tych czynności podlegają ochronie prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.

Art. 24. 1. Uprawnienia przeprowadzających kontrole przysługują przedstawicielom służb kontrolnych Unii Europejskiej oraz innych państw członkowskich Unii Europejskiej, przeprowadzających kontrole na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie spraw określonych w art. 3.

  1. Kontrole, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się w obecności właściwego organu Inspekcji.

Art. 25. Organ Inspekcji może wystąpić do właściwego miejscowo komendanta Policji z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia kontroli. Na wniosek organu Inspekcji właściwy miejscowo komendant Policji zapewnia pomoc przy przeprowadzeniu kontroli.

Art. 26. W przypadku konieczności stałego wykonywania czynności związanych z kontrolą, podmioty kontrolowane są obowiązane do nieodpłatnego:

  1. udostępniania pomieszczeń biurowych, laboratoryjnych, socjalnych i magazynowych;

  2. odpowiedniego zabezpieczenia i wyposażenia stanowisk pracy dla przeprowadzających kontrolę.

Art. 27. 1. Pracownicy Inspekcji w czasie wykonywania czynności służbowych są obowiązani posiadać i, na żądanie, okazywać legitymację służbową.

  1. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej pracowników Inspekcji, a także tryb jej wydawania i wymiany, mając na względzie określenie identyfikacji pracownika Inspekcji, jego stanowiska służbowego, a także zakres zadań Inspekcji.

  2. Pracownicy Inspekcji podczas wykonywania czynności służbowych związanych z kontrolą graniczną są obowiązani do noszenia umundurowania i odznaki Inspekcji.

  3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:

  1. szczegółowe zasady przydziału umundurowania i okres jego zużycia,

  2. stanowiska pracy, na których zatrudnione są osoby uprawnione do noszenia umundurowania i odznaki, w zależności od rodzaju i zakresu wykonywanych zadań,

  3. wzory, kolory i normy umundurowania,

  4. wzór odznaki,

  5. szczegółowe zasady i sposób noszenia umundurowania i odznaki,

  6. wysokość i warunki przyznawania równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie oraz za okresowe czyszczenie munduru - biorąc pod uwagę ilość i rodzaje składników umundurowania oraz okres zużycia tych składników.

Art. 28. Szczegółowy sposób przeprowadzania kontroli związanej z realizacją zadań Inspekcji określają przepisy odrębne.

Art. 29. 1. Koszty działalności Inspekcji i wykonywanych przez nią zadań są pokrywane z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa.

  1. Główny inspektorat, wojewódzkie inspektoraty, powiatowe inspektoraty i graniczne inspektoraty są jednostkami budżetowymi.

Art. 30. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawę o Państwowej Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności.