Materiał dodatkowy
(propozycja)
w projekcie ustawy o wzmocnieniu udziału mieszkańców w samorządzie terytorialnym, współdziałaniu gmin, powiatów i województw oraz o zmianie niektórych ustaw:
I. dot. rozdziału 12. Współpraca terytorialna w samorządzie lokalnym
„Art. 96
- Jeżeli słabość terytorialnej współpracy jednostek samorządu lokalnego na danym terenie, zwłaszcza na obszarze dużych aglomeracji miejskich, rodzi przeszkody w osiągnięciu koniecznej spójności terytorialnej obszaru, w szczególności zaś prowadzi do istotnych zaniedbań w niezbędnej rozbudowie infrastruktury komunikacyjnej o znaczeniu ogólnokrajowym lub regionalnym, w dziedzinie ładu przestrzennego i sferze ochrony środowiska oraz gospodarki wodnej, na rynku pracy, a także w dziedzinie bezpieczeństwa zbiorowego i porządku publicznego oraz zarządzania w warunkach kryzysowych, Rada Ministrów może skierować do Sejmu projekt ustawy o utworzeniu zespołu miejskiego i zasadach jego działania, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
- Przygotowanie projektu, o którym mowa w ust. 1, poprzedza się opracowaniem raportu zawierającego diagnozę stanu współpracy jednostek samorządu lokalnego z uwzględnieniem ustaleń dotyczących danej aglomeracji miejskiej zawartych w obowiązującej strategii rozwoju kraju, w strategii rozwoju województwa i w innych dokumentach planistycznych i opracowaniach odnoszących się do tego terenu. Celem raportu jest ocena, czy utworzenie w drodze ustawy zespołu miejskiego przyczyni się do wzrostu konkurencyjności i innowacyjności gospodarki i rozwoju opartego na wiedzy, wpływając korzystnie na rozwój gospodarczy kraju i regionu, zwłaszcza zaś - czy będzie prowadzić do poprawy stanu infrastruktury technicznej i społecznej na terenie zespołu miejskiego oraz mechanizmów zarządzania publicznego w tej skali. Przygotowanie raportu minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zleca grupie ekspertów lub instytucji naukowej cieszącej się autorytetem w środowisku naukowym.
- Zainteresowane jednostki samorządu lokalnego oraz ich organizacje mogą przedstawić swoje uwagi do raportu. W przypadku istotnych rozbieżności, prowadzących do zakwestionowania oceny końcowej zawartej w raporcie, minister wystąpi do autorów raportu o ustosunkowanie się do przedstawionych uwag, a następnie - w miarę potrzeby - może zlecić innej grupie ekspertów lub instytucji naukowej przygotowanie nowego raportu w całości lub w określonym zakresie.
Art. 97
- W przypadku utworzenia na danym terenie w drodze ustawowej zespołu miejskiego, zgromadzenie zespołu dotychczas działającego na tym terenie na zasadach określonych w niniejszej ustawie może postanowić o jego rozwiązaniu. W takim przypadku zastosowanie ma przepis art. 94, jednakże:
-
- uchwałę o rozwiązaniu zespołu zgromadzenie podejmuje zwykłą większością głosów pełnego składu zgromadzenia, na podstawie uchwał rad gmin należących do zespołu, reprezentujących nie mniej niż 50 % ludności zespołu. Rada zainteresowanej gminy (powiatu) podejmuje stosowną uchwałę zwykłą większością głosów ustawowego składu rady;
-
- w uchwale o rozwiązaniu zespołu zgromadzenie może postanowić o przekazaniu wszystkich lub niektórych zobowiązań, a także mienia i praw na rzecz zespołu miejskiego utworzonego w drodze ustawowej, za jego zgodą.
- W ustawie, o której mowa w art. 96, można postanowić o rozwiązaniu zespołu dotychczas działającego na danym terenie na zasadach określonych w niniejszej ustawie. W takim przypadku zobowiązania, a także mienie i prawa rozwiązanego zespołu przechodzą z mocy prawa na zespół miejski utworzony w drodze ustawowej. Przepis art. 96 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
- Akty prawa miejscowego uchwalone przez zespół, o którym mowa w ust. 1 lub 2, pozostają w mocy na terenie ich obowiązywania - do czasu zastąpienia ich przez akty ustanowione przez organy zespołu utworzonego w drodze ustawowej zgodnie z jego zakresem działania, a w pozostałym zakresie - do czasu zastąpienia ich przez akty ustanowione przez właściwe organy jednostek samorządu lokalnego.”.
II. dot. zespolenia administracji na poziomie powiatowym
Art. 1. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym wprowadza się następujące zmiany:
-
- w art. 33a:
- a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „Kierownicy powiatowych służb, inspekcji i straży wykonują określone w ustawie zadania i kompetencje przy pomocy starostwa powiatowego, chyba że odrębna ustawa stanowi inaczej.”;
- b) skreśla się ust. 2 i 3;
- c) dodaje się ust. 5 w brzmieniu: „Do obsługi zadań organów rządowej administracji zespolonej nieposiadających własnego aparatu pomocniczego tworzy się w starostwie powiatowym wydzielone komórki organizacyjne”.
Art. 2. W ustawie z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wprowadza się następujące zmiany:
-
- w art. 10:
- a) ust. 4a otrzymuje brzmienie: „Uprawnienia organu założycielskiego w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej w stosunku do wojewódzkiej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada wojewoda.” ;
- b) dodaje się ust. 4c w brzmieniu: „Uprawnienia organu założycielskiego w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej w stosunku do powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej posiada właściwy powiat”;
-
- art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „Państwowego powiatowego inspektora sanitarnego i jego zastępcę powołuje i odwołuje starosta po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego inspektora sanitarnego.”;
-
- w art. 12a:
- a) ust. 3-3b otrzymują brzmienie:
„3. Właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny oraz państwowy wojewódzki inspektor sanitarny przedstawiają przynajmniej raz w roku odpowiednio radzie powiatu albo sejmikowi województwa informację o stanie bezpieczeństwa sanitarnego powiatu albo województwa. Na żądanie rady powiatu lub sejmiku województwa informację taką właściwy inspektor sanitarny jest obowiązany składać w każdym czasie.
3a. W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 3, sejmikowi województwa służy prawo występowania, w drodze uchwały, z wnioskami o podjęcie działań przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu zapewnienia należytego stanu bezpieczeństwa sanitarnego.
3b. W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 3, radzie powiatu służy prawo do określania, w drodze uchwały, kierunków działania właściwego organu Inspekcji Sanitarnej, w celu zapewnienia należytego stanu bezpieczeństwa sanitarnego.”;
- b) dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu:
„4. W przypadkach bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa sanitarnego na terenie gminy lub powiatu, w szczególności zaś zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, starosta, wójt, burmistrz (prezydent miasta) może wydać właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu polecenie podjęcia działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.
-
Uchwała podjęta na podstawie ust. 3b lub polecenie wydane na podstawie ust. 4 nie mogą dotyczyć wykonania konkretnych czynności służbowych ani określać sposobu wykonania zadania przez organy Inspekcji Sanitarnej, lecz winny ustalać przedmiot działania lub wskazywać stan niezgodny z prawem, o którego usunięcie chodzi.
-
Organ jednostki samorządu terytorialnego niezwłocznie informuje państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego o podjęciu uchwały lub wydaniu polecenia, o których mowa w ust. 3b-8.”;
-
- dodaje się art. 12b w brzmieniu: „1. Starosta, wójt, burmistrz (prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność za treść polecenia wydanego na podstawie art. 12a ust. 4.
- Polecenie przekazane ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.
- Polecenie podlega niezwłocznemu wykonaniu. Państwowy powiatowy inspektor sanitarny natychmiast przedkłada sprawę państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu, jeżeli nie jest w stanie wykonać polecenia albo jeżeli polecenie narusza prawo.
- Polecenie naruszające prawo jest nieważne. O nieważności polecenia rozstrzyga wojewoda.”
-
- w art. 15 dodaje się ust. 1a w brzmieniu „Wykonywanie zadań państwowego powiatowego inspektora sanitarnego jest finansowane z dotacji celowej z budżetu państwa.”;
-
- w art. 36:
-
a) ust. 3c otrzymuje brzmienie: „Środki pochodzące z wykonywanych przez stacje sanitarno-epidemiologiczne usług, o których mowa w ust. 3b, stanowią dochody budżetu państwa, z zastrzeżeniem ust. 3d”;
-
b) ust. 3d otrzymuje brzmienie: „Środki pochodzące z wykonywanych przez powiatowe stacje sanitarno-epidemiologiczne usług, stanowią dochód właściwego powiatu”.
-
Art. 3. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane skreśla się art. 86 ust. 3 i 4.
Art. 4. W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 roku o Inspekcji Weterynaryjnej wprowadza się następujące zmiany:
-
- w art. 5 ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „powiatowy lekarz weterynarii jako organ administracji wchodzący w skład zespolonej administracji powiatowej”;
-
- w art. 9 ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie „powiatowego lekarza weterynarii oraz jego zastępcy - wykonuje starosta w porozumieniu z wojewódzkim lekarzem weterynarii”;
-
- dodaje się art. 11a i 11b w brzmieniu:
„Art. 11a. 1. Rada powiatu i sejmik województwa przynajmniej raz na rok rozpatrują informacje właściwego lekarza weterynarii o stanie bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego na obszarze powiatu lub województwa. Na żądanie właściwej rady powiatu lub sejmiku województwa informację taką właściwy lekarz weterynarii obowiązany jest składać w każdym czasie.
-
W związku z informacją, o której mowa w ust. 1, radzie powiatu służy prawo do określania, w drodze uchwały, kierunków działania właściwego lekarza weterynarii, w celu zapewnienia na danym obszarze należytego stanu bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.
-
W przypadkach bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego starosta, wójt (burmistrz, prezydent miasta) może wydać właściwemu powiatowemu lekarzowi weterynarii polecenie podjęcia działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia.
-
Uchwała podjęta na podstawie ust. 2 lub polecenie wydane na podstawie ust. 3 nie mogą dotyczyć wykonania konkretnych czynności służbowych ani określać sposobu wykonania zadania przez organy Inspekcji Weterynaryjnej; powinny ustalać przedmiot działania lub wskazywać stan niezgodny z prawem, o którego usunięcie chodzi.
-
Organ jednostki samorządu terytorialnego niezwłocznie informuje wojewódzkiego lekarza weterynarii o podjęciu uchwały lub wydaniu polecenia, o których mowa w ust. 2-4.
Art. 11b. 1. Starosta, wójt (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność za treść polecenia wydanego na podstawie art. 11 ust. 3.
-
Polecenie przekazane ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.
-
Polecenie podlega niezwłocznemu wykonaniu. Właściwy powiatowy lekarz weterynarii natychmiast przedkłada sprawę wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii, jeżeli nie jest w stanie wykonać polecenia albo jeżeli polecenie narusza prawo.
-
Polecenie naruszające prawo jest nieważne. O nieważności polecenia rozstrzyga wojewoda.”
-
- w art. 12:
- a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „Wojewódzkie i graniczne inspektoraty weterynarii są państwowymi jednostkami budżetowymi”,
- b) dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2b. Koszty działalności powiatowego lekarza weterynarii pokrywane są z dotacji celowej budżetu państwa”
Archiwum Związku · 2011–2018